يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ « 1 » ) معناى آيه آن است كه هركس كه ادعاى مسلمانى كند ، تنها نام اسلام را از آن خود كرده است و براى دستيابى به گوهر اسلام بايد به گرفتارىهاى مردم توجه نشان داده و در سختى و راحتى با آنان باشد . در حديثى از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله نيز آمده است هركس به امور مسلمانان توجه نكند ، از آنان نيست . « 2 » در حديث ديگرى : دين ، خيرخواهى است . . . از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله پرسيدند : خيرخواهى براى چه كسى ؟ آن حضرت فرمود : براى خدا و پيامبرش و امت اسلام و عموم مسلمانان . « 3 » سنت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله ، شرح و تفسير كتاب خداوند است . بنابراين ، منظور از مسلمانان در حديث پيش گفته ، عموم مردم است و علت يادكرد اختصاصى از مسلمانان آن است كه در آن زمان ، اسلام اكثريت جامعه عصر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را تشكيل مىداد . ( علمت أنّ الفتنة لا تنزل بنا و رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله بين أظهرنا فقلت يا رسول اللّه ما هذه الفتنة الّتي أخبرك اللّه تعالى بها ) امام عليه السّلام از دانشهاى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله آگاه شده بود كه وضعيت مسلمانان پس از ايشان دگرگون مىشود و آنان در زينت‌هاى دنيا غرق مىشوند . پيامبر صلّى اللّه عليه و إله در ضمن فرمايشهاى خود به امام على عليه السّلام در اين‌باره مىفرمايد : « اى على ، اين قوم به ثروتهايشان آزموده خواهند شد . » « 4 » انسان

--> ( 1 ) . « الف ، لام ، ميم * آيا مردم پنداشتند كه تا گفتند ايمان آورديم ، رها مىشوند و مورد آزمايش قرار نمىگيرند ؟ » عنكبوت / 29 : 1 - 2 . ( 2 ) . وسائل الشيعة : 16 / 336 ح 1 ؛ تاريخ مدينة دمشق : 21 / 207 . ( 3 ) . صحيح بخارى : 1 / 30 ح 56 ؛ مسند شافعى : 1 / 233 . ( 4 ) . وسائل الشيعة : 18 / 163 ح 23394 .